Sublime Text Personal Settings

Favorite Snippets

Close_windows_when_empty — Closes the whole window if there are only empty tabs open when you hit cmd + w.

 

Folder_exclude_patterns — Set up folder exclusion for commonly used directories in your projects.

Font_ — Set type preferences for readability. Obviously, a monospaced font like Source Code Pro from Adobe would be best.

Highlight_line — Highlights the currently selected line based on styles in your theme. Incredibly useful if you use multi-pane layouts.

Highlight_modified_tabs — Another theme-based preference, but still useful. If you have multiple tabs open, one with un-saved changes will be highlighted.

Match_ — On creation of an opening bracket/brace/etc, a closing one is inserted.

Scroll_ — Allows you to scroll past the end of a file, which is necessary, especially if you hate extra empty lines at the end of a file like I do. Scroll speed to 2 is also helpful if you’re impatient with large files.

Translate_tabs_to_spaces — Simple. Add this. And if you’re still using tabs in your code, quit it.

Complete Preferences:

 

Setting up Composer globally for Laravel 4

An easy way to set up composer globally is to follow the instructions on getcomposer.org site:

Now I can use composer by invoking just the composer command.

Optional way to do it, is to set up an alias:

and

MongoDB setup to Python

Respectively; Type the following command in the terminal to install MongoDB  🙂

 

Ubuntu – Numix GTK3 theme

Numix is a modern flat theme with a combination of light and dark elements. It supports Gnome, Unity, XFCE and Openbox.

Numix is a part of the Numix Project.

A request

If you have few bucks to spare, please consider purchasing the theme to support the project and show that you appreciate the work and time spent into making the theme.

As a bonus, you’ll also get an additional Numix Dark theme with the purchase.

Installation instructions

Ubuntu users can install Numix from our PPA using the following commands,

 

Arch Linux users can install Numix from the community repo

pacman -S numix-themes

Fedora and OpenSUSE users can install Numix from our build service repo.

 

Code and license

Report bugs or contribute at GitHub

License: GPL-3.0+

Extra Goodies

Numix Light GTK theme – fav.me/d6hds18

Wallpaper (Glimpse of the future) – fav.me/d6eqf86

Icons (Numix Circle) – fav.me/d6uxcka

Gnome Shell theme (Numix preset) – fav.me/d525x6c

KDE4 QtCurve style and Color scheme – fav.me/d71pch5

Ubuntu 14.04’e Linux, Apache, MySQL, PHP (LAMP) paketinin kurulması

LAMP Nedir?

LAMP terimini açmak gerekirse, Linux işletim sisteminde Apache Web Sunucusunun bulunması, Verilerin Mysql ile tutulması ve dinamik içeriğin PHP ile oluşturulmasıdır.

En büyük avantajlarından birisi bu dördünün de açık kaynak olmasıdır.

Bu anlatımdaki kurulum Ubuntu 14.04.1’de denenmiştir

Adım 1 – Apache Kurulumu

Apache dünyada en popüler web sunucudur. Ubuntu’nun paket yöneticisi olan apt ile kurulum yapacağımız için işimiz çok basit olacak.

Öncelikle paket veritabanını güncelleyelim

Apache2’yi kuralım

Kurulumdan sonra Apache2’nin çalışma durumunu öğrenmek için herhangi bir web tarayıcısından

adresini kullanabilirsiniz.

Adım 2 – MySQL Kurulumu

MySQL, bir veritabanı yönetim sistemidir.

Bu sefer MySQL’in yanında yardımcı(helper) paketler de kuracağız. Diğer paketlerle bağlantımızı sağlayacak.

Kurulum sırasında MySQL için şifre soracaktır.

Şimdi MySQL için biraz güvenlik önlemleri alalım. Eğer sadece geliştirme ortamı için kurulum yapıyorsanız aşağıdakileri incelemenize gerek yok diğer adıma geçebilirsiniz. Sadece production ortamı içindir.

MySQL sistem tablolarını oluşturtalım

Güvenlik amaçlı basit bir script çalıştıracağız. Girişleri olabildiğince kısıtlayacağız.

Script sırasında root şifresi isteyecektir. Kurulumda girdiğiniz şifreyi girin.

Remove anonymous users ? : Üye oluşturmaya gerek kalmadan giriş yapılmasını sağlar. Production ortamı için Yes diye cevaplayalım.

Disallow root login remotely ? : root kullanıcısının SADECE “localhost”‘dan giriş yapabilmesini sağlayacağız. Böylece root şifresi bilinse de sadece ana makineden giriş yapılabilir. Bu yüzden Yes diye cevaplayalım.

Remove test database and access to it ? : Varsayılan olarak MySQL, ‘test’ isminde bir veritabanı oluşturabilir ve herkesin erişebilmesini sağlar. Production ortamı için gereksiz olacaktır, bu yüzden Yes diye cevaplayalım.

Reload privilege tables now ? : İşlemlerin tam çalışması için yetki tablolarının güncellenmesi gerekiyor. Yes diye cevaplayalım.

Adım 3 – PHP Kurulumu

PHP, dinamik verilerin gösterimi, SQL veritabanlarından bilgilerinin alınması ve işlemlerin yönetilmesini sağlayacaktır.

PHP ile beraber helperları da yükleyelim

Apache, varsayılan olarak dizin arama işlemlerinde index.html index.cgi index.pl index.php index.xhtml index.htm dosyaları sırayla aranmaktadır. index.php‘yi biraz öne alacağız.

Bunun için dir.conf dosyasını düzenleyelim.

sudo nano /etc/apache2/mods-enabled/dir.conf index.html’den hemen sonra alabilirsiniz.

PHP’nin çalışması için Apache’nin yeniden başlatılması yani Apache’nin konfigürasyon dosyalarına tekrar bakması gerekiyor.

PHP Modüllerinin Kurulması

Yüklenebilir PHP5 Modülleri için şu şekilde arama yapabilirsiniz

Yükleyeceğiniz modülleri belirledikten sonra şöyle kurulum yapabilirsiniz

## Adım 4 – PHP’nin Test Edilmesi PHP‘yi test etmek için çok basit bir PHP kodu yazacağız.

BONUS – PHPMyAdmin Kurulumu

PHPMyAdmin’i kuralım

Web server olarak apache2‘yi seçin

dbconfig-common’un düzenleme yapmasına izin verin

MySQL ve PHPMyAdmin şifresini girin

Kurulum bittikten sonra Apache’ye PHPMyAdmin dosyasını ekleyeceğiz.

En alta Include ekleyeceğiz.

Apache’yi yeniden başlatalım

Kontrol amaçlı aşağıdaki adrese gidebilirsiniz

BONUS – Sanal Sunucu Oluşturma

Projelerinizde sürekli localhost/ kullanmak yerine projenize özel sanal sunucu oluşturabilirsiniz.

Örneğin AwesomeProject projeniz için

Çalışma Dizini: /var/www/awesomeproject/public_html

Log Dizini : /var/www/awesomeproject/logs

Site Adresi : http://awesomeproject/

Bu şekilde daha düzenli ve rahat olacaksınız.
Klasörlerin oluşturulması

Yetkilerin verilmesi

Örnek Sayfa Oluşturulması

Sanal sunucuyu test etmek için örnek bir sayfa oluşturacağız. Sanal sunucumuz içerisinde bir index.html dosyası oluşturalım.

İçerisine

Sanal Sunucu: projeadi
Sanal Sunucu Dosyasının Oluşturulması

Sanal sunucu dosyası oluşturalım.

İçerisine aşağıdakileri yapıştırabilirsiniz fakat projeadi yazdığım yerleri kendinize göre düzenleyin.

Dosyayı kaydedin ve kapatın.

Yeni sanal sunucunun çalışması için aktifleştirmemiz ve Apache’yi yeniden başlatmamız gerekiyor

I) PHP Nesne Tabanlı Programlama

Bu bölümde, PHP hakkında nesne tabanlı programlama (OOP – object-oriented programming) üzerine bilgi vermeye çalışacağım.

PHP 5 ile OOP yapısı tamamen desteklenir oldu. OOP’da temel programlama kavramları şunlardır:

  • Abstraction (Soyutlama)
  • Polymorphism (Çok biçimlilik)
  • Encapsulation (Sarmalama)
  • Inheritance (Kalıtım)

Soyutlama, problemi çözerken ilgili metodların belli parçalar halinde yazılarak kodların basit ve anlaşılır hale getirilmesidir diyebiliriz. Çok biçimlilik ise, yazdığımız nesnenin yada fonksiyonun farklı veri yada giriş değerleri ile kullanılabilmesidir. Sarmalama ise, yazdığınız sınıf içerisindei metodların dışarıdan erişilebilir olup olmamalarını sağladığımız bir çeşit güvenlik katmanıdır diyebiliriz.  Son olarak Kalıtım ise, var olan sınıfların kalıtım (miras alınarak) yeniden/istenildiği kadar oluşturululabilmesi.

Nesneler

Nesneler (class) PHP OOP yapısının temel taşıdır. Aslında zaten OOP yapısının temelinde de nesneler vardır. Günümüzde OOP yapısını destekleyen diller için de bu öğreneceklerimiz çoğunlukla geçerli olacaktır.

Nesneler yani class’lar, sizin yarafınızdan yapmak istediğiniz programın amacına uygun olarak yazılır yada başkası tarafından önceden yazılmış nesneler baz alınarak kullanılabilir. Bu nesneler kalıtım olayı ile oluşturulup kullanılır.

Yukarıdaki minik örnekten yola çıakrsan sınıfımızın isminin Simple olduğunu ve

ile yazılmaya başlandığını görebiliriz. Elbette bu örnekte sadece nesnemizin adı tanımlanıyor, içerisinde hiçbir metod olmadığından bir işe yaramayacaktır…

bölümünde ise $object değişkenimize  new Simple() diyerek (miras alma) nesnemizin bir örneğini oluşturuyoruz. Eğer sınıfımızın içinde metodlarımız olsaydı artık bunları alt satırlarda $object değişkenimizin alt metodları/fonksiyonları gibi kullanabilirdik.

Nesne İçerisindeki Değişkenler

Nesne içerisinde değişken kullanımını ve erişimi kısa ve basit bir örnek ile sizlere zenim hazırlamak için açıklamaya çalışacağım. Aşağıdaki örneği inceleyelim;

Burada, Person isminde bir sınıfımız var ve içerisinde $name adından public yapıda bir değişkene sahip. Değişkenlerin alabilecekleri yapıları (OOP’un sarmalama özelliğidir) daha sonra göreceğiz.

Yukarıda, sınıfırmızdan türetip ($p1), sınıf üyesi olan name değişkenine bir değer atıyoruz. Daha sonra aynı işlemi $p2 ile türetip yine name değişkenimize başka bir değer atıyoruz.

Daha sonra kodumuzu çalıştırdığımızda $p1 ve $p2 içerisindeki name değerlerini ekrana yazıyoruz.

Burda bilinmesi gereken, gördüğünüz gibi aynı değişkene erişiyoruz ama neden farklı farklı değerler alabiliyor? Çünkü sınıfı 2 ayrı değişkende create ediyoruz ve ikisi için de bellekte farklı yer açılıyor. Yani birbirinden bağımsız olarak çalışıyorlar.

Metodlar

Metodlar, fonksiyonları içerisinde barındıran sınıfların gövdesidir diyebiliriz. Metodlar, OOP’un sarmalama (encapsulation) özelliği ile erişim yapısı istediğimiz gibi şekillendirilebilir. Özellikle büyük projelerde ve sınıflarda sarmalama özelliğini iyi kullanmak ve planlamak gerekir.  Her zaman olduğu gibi bi örnek üzerinde bunları irdelersek daha faydalı olacaktır…

Yukarıdaki örnekte Circle isminde bi sınıfımız ve içinde 2 metodumuz var.

Burada ise sınıfımız içerisinde bulunan değişkenimiz var (member field). public etiketi ise ona sınıf dışından da erişebileceğimzi anlamına geliyor.

Burada setRadius isminde bir metodumuz var. Normal bir PHP fonksiyonu farkı yok, ancak sınıflar içerisinde tanımlanan fonksiyonlara method diyoruz. $this değişkeni ise özel bir değişkendir. Sınıf içerisindeki değişkenlerimize (member fields) ulaşmak için kullanıyoruz.

Burada ise area metodumuz gerekli hesaplamaları yaparak return ile sonucu döndermekte.

Burada, metodlara genel bir bakış yapmış olduk.

Erişim Belirteçleri

Yukarıda bahsi geçen public tanımını hatırlıyorsunuz umarım, şimdi o konu üzerinde konuşacağız. PHP 5′de 3 tane erişim tipi vardır. public, private ve protected.

public, her yerden erişilebilir anlamına gelir. Hem sınıf içindeki metodlar erişir hem de sınıftan miras alıp oluşturduğumuz değişken üzerinden erişilebilir yani kalıtım yolu ile aktarılırlar.
private, bu erişim belirteci sadece sınıfın içinden erişilebileceği anlamına gelir. Bu öğeler kalıtım yoluyla aktarılmaz.
protected, bu erişim belirteci sadece sınıfın içinden erişilebileceği fakat alt sınıflara aktarılabileceği anlamına gelmektedir (extends ile)

extends

Eğer sınıfımız başka bir sınıfın alt sınıfı olacaksa extends anahtar sözcüğü ile aktarılır.

Şimdi, bir örnek ile görelim.

Burada, koda baktığımızda çoğu şeyi biliyoruz tek bilmediğimiz extends bölümü olabilir.

Burada Derived sınıfı Base sınıfından türetiliyor. Bunun anlamı Base sınıfı içerisindeki değişkenler ve var olsaydı metodları Derived sınıfına aktarıyor manasına gelmekte. Yukarıda erişim belirteclerini hatırlarsak ve bu kodu çalıştırdığımızda Base sınıfındaki değişkenler içinde sadece private $is_defined = “yes”; bölümünün Derived içerisine aktarılmadığını görüyoruz. Bu da sarmalama konusunun ne olduğunu bize açıklamış oluyor.

Kısaca, public heryerden ulaşılır ve aktarılır extends ile… private, sınıf içinden ulaşılır sadece ve extends ile aktarılabilir… protected ise sınıf içinden ulaşılır ancak extends ile aktarılamaz.

Yapılandırıcı

Yapılandırıcılar, sınıfların miras alındıkları anca otomatik tetiklenecek metoddur. Hemen örnekleyelim;

Yukarıdaki örnekte görüldüğü gibi Song sınıfımızı miras aldığımız bölümde new Song(“Bad romance”); şeklinde parametre gönderebiliyoruz. Bu parametre de yapılandırıcı (__construct) içerisinde echo ile ekrana basılıyor. Elbette __construct metodu, parametresiz ayda bir yada birden fazla parametre çeklinde olabilir. İhtiyacımıza göre düzenleyebiliriz.

__toString() Metodu

Sınıfımızı create edip print yada echo ile ekrana basmak istersek __toString Metodu varsa eğer otomatikman devreye giriyor. Çok kullanılan bir tanım olmasa da sınıfımızı test/debug ederken işimize yarar. Örnek;

Kalıtım

Nesneye yönelik programlamanın temellerinden olan kalıtım (inheritance), yeni sınıflar yazarken elimizde var olan eski sınıfları kullanmamızı sağlar. Yeni sınıfın bir çok özelliği eski yazılan sınıfla aynıdır. Kalıtım yoluyla yeni sınıfta bu üyeleri (metodları) tekrardan yazmaya gerek kalmaz. Bazı üyeler ise farklıdır (Eğer tüm üyeler aynı olsa yeni sınıf yazmaya gerek kalmazd!). Eğer bu üyelerin tanımlamaları superclass’ta (üst sınıfta) mevcutsa, bu durumda bunlar farklılastırılır (overriding). Eğer yeni eklenecek üyelerin prototipleri superclasst’ta mevcut değilse bunlar direkt olarak yeni sınıfa (subclass) eklenebilir.

Kalıtım, yazılımın yeniden kullanılması ihtiyacına büyük ölcüde katkıda bulunur. Zaten kalıtım kavramının ortaya cıkmasının sebebi, özellikle büyük çaplı yazılım geliştirme çalışmalarında aynı kod parcalarının tekrar tekrar kullanılmasını önlemek ve yeni sınıfları var olanların üstüne inşa etmektir. Gerçek hayattaki nesne modeli de buna uygundur.

Yukarıdaki örnekte önemli olan nokta, Deriven’ın yapılandırıcı bölümündeki parent::__construct(); satırıdır. Burdan görülüyor ki, parent:: ile superclass’a ulaşabiliyoruz ve onun yapılandırıcısını tetikleyebiliyoruz. Umarım parent anahtar kelimesinin de ne iş yaptığını anlamış olduk.

Şimdi, biraz daha derin bir örnek yapalım,

Şimdi, burada yeni birkaç tanım kullandık. Öncelikle 2 sınıfımızın olduğunu hatırlayalım Being, Animal ve Cat. Animal sınıfı Being sınıfından kalırım alır, Cat sınıfı da Animal sınıfından kalıtım almakta.

Being sınıfı abstract tanımlanmıştır. Abstract (soyut) nedir? Az sonra…

Yine burada Animal sınıfını abstract olarak yine diğer bir abstract olan Being sınıfından extends ile miras alıyoruz.

Burada ise artık dışarıdan erişip kullanacağımız ana sınıfımızı tanımlıyoruz. Tabi Cat sınıfından türeterek…

Kodu çalıştırdığımızda göreceğimiz şey söyledir;

Soyut Sınıflar (abstract)

Soyutlama (Abstraction) sayesinde bir nesne, spesifik tanımlamalar ve sadece o nesneye ait olabilecek detaylardan kaçınarak, ayrıntılarda boğulmadan kullanılabilir.

Soyutlama: Her zaman ve her sartta kullanılmaya uygun, mümkün olan bütün kosullar ve oluşabilecek hatalar göz önünde bulundurularak yazilmis ve özel olmayip genel olarak kullanilabilen fonksiyonlar kullanimi olarak tanimlayabiliriz.

Devamını okumak için tıklayınız

Bir örnek verirsek;

Çalıştırdığımızda çıktısı şu şekilde olacaktır;

Soyutlama konusunda internet üzerindeki diğer yazıları okumanızı tavsiye ederim.

Arayüzler (Interfaces)

Nesne arayüzleri, bir sınıfın gerçeklemesi gereken yöntemlerin belirtildiği kodu, bu yöntemlerin nasıl yönetileceğini tanımlamaksızın oluşturmanıza imkan sağlar.

Arayüzler, standart sınıflardan farklı olarak hiçbir yöntemin içeriği tanımlanmaksızın interface anahtar sözcüğü kullanılarak tanımlanırlar.

Bir arayüzdeki tüm yöntemler, arayüzün doğası gereği public olarak bildirilmelidir.

implements işleci

Bir arayüzü gerçeklemek için, implements işleci kullanılır. Arayüzdeki tüm yöntemler bir sınıf içersinde gerçeklenmelidir; aksi takdirde bir ölümcül hata alırsınız. Bir sınıfın, birden fazla arayüz tanımlaması arayüzler virgülle ayrılarak sağlanabilir.

Örnek verirsek;

Burada öncelikle genel programlama yapısı gereği interface tanımlamaları standart olarak “I” harfi ile başlar. Elbet şart değildir ama okunurluk ve alışkanlıklar olarak öyle kullanılsa iyi olur.

arayüzümüzü tanımlıyoruz ve içine do_inform metod başlığımızı tanımlıyoruz. Bilindiği üzere interface’de sadece metod başlıkları tanımlanır, metodun gövdesi implement edilen sınıfta yazılır. Örnektede bu şekilde, echo metodu implement edilen sınıfımızın içindeki metodda yer almakta.

Çok Biçimlilik (Polymorphism)

Çok biçimlilik (Polymorphism), kalıtım (Inheritance) ile iç içe geçmiş ilk bakışta karışık gibi görünen, hatta ne gerek var bunlara dedirten, bir yapıya sahiptir. Fakat işin içerisine girdikten sonra ne gibi kolaylıklar ve güzellikler sağladığını görünce dil tasarımcılarına hakkını teslim etmek kaçınılmaz oluyor. En genel anlamda, oluşturduğumuz nesnelerin gerektiğinde kılıktan kılığa girip başka bir nesneymiş gibi davranabilmesine çok biçimlilik diyebiliriz.

Örneklersek;

Çok biçimlilik konusunda yine internetteki başka kaynaklardan yararlanın.

MySQL DATETIME Alanında DATE Tipi ile Sorgu Yapmak

Merhaba arkadaşlar ;

Bir süre önce DATETIME verisi ne göre içerik çekmem gerekmişti ve normal sorgu işlemlerinde saat:tarih:saniye degerlerininde bulunmasından dolayı sorgunuz saçmalayacaktır.

Bunun önüne geçebilmeniz için size örnek bir sorgu asagıda yer almaktadır.

 

Kısaca, DATETIME alanı MySQL DATE() fonksiyonu ile dönüştürerek sorgulamaktır.

Buyrun örnek soegu.

 

Ben

Ofiste proje geliştirmek için kullanılan cihazların tümünün maliyeti, patronun arabasının 1/4′ünden bile az olduğunu hatırladıkça ben…

tumblr_mitx507PcC1s373hwo1_500


1 yıldan fazladır üstünde çalıştığım projede köklü değişiklik istenince ben…

tumblr_mk481zmZd51s373hwo1_400


2 aya yakındır zamansızlıktan bakmadığım projeye dönmemi istediklerinde ben…

tumblr_mh3qd65zXv1s373hwo1_400


GİT Kullanımı – Versiyon Kontrol Sistemleri

Git

Git ve Github kullanmak cok açıdan çok avantajlıdır. Bir deponun, ya da projenizin yaşadığı alan, tek bir merkezden yönetilmediği için aynı anda farklı kişiler aynı proje üstünde çalışabilir. Dünyada çok popüler olan Git, Github websitesi ile kullanılınca hem daha kolay hem de sosyalleşir. Aşağıdakı önemli terimleri anladığınız an Git felsefesinide kapmış olursunuz.

  • Depo/Repo: Kodlarınızın ve dosyalarınızın bulunduğu yer.
  • Commit: Kendi çalıştığınız katkı ya da gönderiyi repoya geri gönderirsiniz. Kim ne zaman ne değişiklikler yapmış onu görebilirsiniz.
  • Merge: İki farklı versiyonu birleştirmek.
  • Fork: Beğendiğiniz bir repoyu üstünde çalışmak için kendinize uyarmak.
  • Pull request: Üstünde çalıştığınız bir dosyayı commit ettikten sonra orijinal repoya geri eklemek isterseniz yapacağınız işlem.
  • Branch/dal: Bir projenin reposunu farklı bir şeye dönüştürmek isterseniz kendi branchinizi yaratabilirsiniz.

İyi commit nasıl yapılır?

  • Her bir değişikliği tek bir commite koyarsanız daha sonra geri almak istediğinizde tümden herşeyi geri almak zorunda kalmazsınız.
  • Her commit için açıklama zorunludur. Bir satır tam olarak ne değiştirdiğinizi yazarsanız ekibinizdeki öbür arkadaşlarınız kolaylıkla anlarlar. Mesela:

    git commit -m “bla.txt dosyasında buton rengini değiştirdim”

Komutlar

git init:

Bilgisayardaki bir dosyayı repo yaparsınız.

$ git clone URL

Olduğunuz dosyaya internette olan bir repoyu klonlarsınız.

$ git add bla.txt

bla.txt’i commit için eklemiş olursunuz

$ git commit -m “yorumlar”

bla.txt’i commit yapmış oluyorsunuz

git pull origin master

birleşmemiş değişiklikler varsa ilk önce onları merge eder

$ git push origin master

master branch’ine yaptığınız commit’i gönderirsiniz